این یادداشت در مورخ ۲۸ مهرماه ۱۴۰۴، مصادف با واپسین روز برگزاری کارگاه توانمندسازی جوامع محلی با مشارکت هنرجویان رشته محیطبانی، با همکاری سازمان جهانی یونسکو که توسط انجمن محیطزیستی میراث پریشان در ذخیرهگاه زیستکره ارژن-پریشان به انجام رسید، نوشته شده است.
برگزاری این رویداد بار دیگر توانمندیهایی انجمن محیط زیستی میراث پریشان را ثابت کرد. با این حال، جای بسی تأمل است که علیرغم اینکه بیش از یک سال از کسب جایزه بینالمللی خط استوا (Equator Prize) توسط انجمن میراث پریشان می گذرد؛ آن طور که شایسته همت و تلاش اعضای انجمن بوده توسط مسئولین کازرون از آنها تقدیر نشده است و اخبار این جایزه بین المللی به نحو احسن در رسانههای شهرستان منعکس نگردیده است.
این جایزه که هر دو سال یکبار توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) اهدا می شود، در آخرین دوره ی خود جایزه را از میان ۶۰۰ تشکل مردمنهاد (NGO) از ۱۰۲ کشور جهان به انجمن محیط زیستی میراث پریشان اعطا کرده است.
در طول یک سال گذشته، اداره کلهای محیط زیست چند استان و همچنین چندین NGO مستقل از سایر استانها، با هدف بهرهمندی از تجارب این انجمن، از میراث پریشان برای برگزاری کارگاههای آموزشی دعوت کرده و مراتب تقدیر خود را از بابت کسب جایزه خط استوا ابراز نمودهاند، ولی متأسفانه در سطح شهرستان کازرون، به دلیل کارشکنیها و نگاههای تنگنظرانه برخی افراد صاحب نفوذ در محافل سیاسی و ادارات کازرون، نه تنها این موفقیت به طور کامل به گوش همشهریان نرسیده، بلکه علیرغم عملکرد درخشان، به بهانههای واهی، امتیاز استفاده از دفتر پایگاه پژوهش تالاب از انجمن میراث پریشان سلب شده است.
به نظر میرسد که این جمع محدود ولی صاحب نفوذ در برخی ساختارهای مدیریتی شهرستان، تصور میکنند با سلب مکان فیزیکی، میتوانند انجمن میراث پریشان را از مسیر صحیح خود خارج سازند؛ غافل از آنکه خانواده سبز ما با این دشمنیها نه تنها نابود نخواهد شد، بلکه در صورت نیاز به محلی برای جلسات، خانه تکتک اعضا، خانه انجمن محسوب میشود.
امید است شاهد موفقیتهای روزافزون خانواده سبزمان در عرصه محیط زیست و کامیابی تکتک اعضای دوستداشتنی انجمن میراث پریشان در مسیر زندگی شخصی و حرفهای باشیم.
با احترام؛ علی دهقان
