در شرایطی به سر میبریم که جبهه حق و باطل روشنتر از همیشه شده است و اگر کسی تساهل کند، نشان از بیخردی اوست، اگر خائن نباشد!
حال اگر کسانی برای انجام امور شخصی و کسب مقام و مادیات دنیا به وقت منفعت، دم از تدین، انقلابیگری و ایراندوستی بزنند؛ اما به وقت هزینه کردن کنار میکشند، نشان از چه شخصیتی از آنان دارد؟
در این بین پیش از انتقاد از بیتدبیری برخی از مسئولین که در آینده متذکر خواهیم شد؛ حال که فرصت اصلاح از دست نرفته، از سر دلسوزی ابتدا یک سوزن به برخی از همصنفیهای خود بزنیم، تا اگر همچنان در شوک هستند، به خود بیایند و اگر دچار لذایذ دنیوی شده و عاقبت خود را به حراج گذاشتهاند، سر را از برف بیرون آورده و به خود بیایند که قلم حرمت دارد و بدانند اگر رسانههایی سالهاست ماندگارند، چون دور از وابستگی، آزاده قلم زدهاند و هرکدام به نرخ روز، تحت لوای فلان مقام، حق را در مطالبشان نادیده گرفتند، اثری از آنها باقی نمانده است.
یکی از آنها تا پیشاز این هرجا میرفت و با وجود عدم وابستگی رسمی به نهادهای کشوری، اما به همان عنوان، پول اجباری از مردم برای دقیقهای گزارش تصویری بیکیفیت میگرفت.
در حالی که صرفا با درج اسم کازرون گوشه تصویر خود، برخی مسئولین را فریب میداد که در فلان رسانه عمومی استانی و وابسته به نظام پخش میشود، در حالی که اینچنین نبود و امتیازاتش را کسب میکرد و یا بخاطر منافع شخصی هربار به یک مسئول و ارگان میپرید و فضا را ملتهب میکرد!
اما امروز از ترس جان همان چند تصویر بیکیفیت خود را هم دریغ میکند و حاضر نیست ارتباطی با رسانههای استانی و کشوری بگیرد، چون نفعی دیگر برایش ندارد و ایران دیگر اولویتش نیست!
دیگری بدون تخصص و تجربه مرتبط، با برچسب مذهبی و انقلابی، پا در میدان رسانه و سیاست گذاشت، اما پس از آن به مطامع و منافع شخصی دست یافت و به سود روزافزون پرداخت.
اما امروزه بخاطر ملاحظات، منافعش به خطر میافتد و دیگر تره برای وطنش خرد نمیکند و با کمترین حد فعالیت به حیات ادامه میدهد و فریمی از حماسه حضور مردم کازرون و یا اقتدار ایرانمان منعکس نمیکنند!
برخی کسانی نیز که از همان ابتدا با نظام اسلامی کاملا همراه نبودند و یا برخی نیز تعارض داشتند، اکنون درک نمیکنند که قضیه، جان ایران و ایرانی است و بیتفاوت و منفعل هستند. اما روزگاری برای ایجاد التهاب اجتماعی دم از ایران میزدند.
خلاصه اینکه این روزها ایرانمان مظلوم است و کسانی که روزگاری با اسم وطن و مام میهن نان میخوردند، امروز و در سختی او را رها کردهاند که مبادا متضرر شوند!
هدف از نگارش این متن نه دشمنی بلکه تذکر بخاطر عشق و دلسوزی برای کشور مظلوم و مقتدرمان ایران عزیز است. بنا را بر شوک وقایع میگذاریم و امیدواریم با خواندن آن بجای جبههگیری بیمورد، صرفا به اصلاح رویه بپردازند و نیازی به تذکرات صریحتر و ذکر واضح افراد برای مردم نباشد.
مردم علاج در وطن است
